Innowacje

Innowacja na zajęciach komputerowych „Myślimy, działamy i programujemy”

prowadzona jest w roku szkolnym 2018 / 2019 dla uczniów klas trzecich i szóstych raz w miesiącu podczas lekcji zajęć komputerowych. Jest ona kontynuacją innowacji realizowanej w roku szkolnym 2016 / 2017 w klasach pierwszych i czwartych oraz w 2017 / 2018 w klasach drugich i piątych. Działania obejmować będą swoim zakresem materiał nauczania z zakresu zajęć komputerowych. Treści poszerzono o elementy wiedzy z zakresu programowania.

Autorzy: Wanda Fibakiewicz i Katarzyna Buchman

Celem głównym projektu jest wprowadzenie na zajęciach komputerowych od klas pierwszych nauki podstaw programowania za pomocą języka Scratch, by rozwijać kluczowe kompetencje, takie jak myślenie algorytmiczne czy planowanie procesów pozwalających wykorzystywać nowe technologie w różnych dziedzinach życia.

Cele szczegółowe:

Uczeń:

  • porządkuje obrazki / teksty, tworząc historyjki,
  • tworzy logiczne instrukcje dotyczące codziennych czynności,
  • tworzy polecenia do osiągnięcia określonego celu,
  • wykorzystuje programowanie do sterowania robotem lub istotą na ekranie komputera albo w świecie fizycznym poza komputerem,
  • podpatruje, jak pracują inni uczniowie, wymienia się z nimi pomysłami i swoimi doświadczeniami,
  • w algorytmicznym rozwiązywaniu problemu wyróżnia podstawowe kroki,
  • testuje na komputerze swoje programy pod względem zgodności z przyjętymi założeniami, objaśnia przebieg działania programów,
  • przesuwa oraz obraca obiekty na scenie / ekranie,
  • konstruuje proste skrypty, reagujące na naciśnięcie klawisza,
  • rozumie i stosuje instrukcję pętli w celu powtórzenia czynności,
  • rozumie i stosuje instrukcję warunkową,
  • przekłada prosty algorytm na program w języku Scratch,
  • kontroluje zachowanie obiektu na podstawie jego położenia,
  • zmienia i edytuje tło sceny,
  • zmienia i edytuje właściwości obiektów,
  • wysyła komunikaty i programuje reakcje na ich otrzymanie,
  • projektuje prostą grę,
  • implementuje prostą grę w środowisku Scratch,
  • rozumie pojęcie zmiennej i wykorzystuje w programie,
  • wykorzystuje losowość w programie,
  • stosuje różne sposoby przedstawiania algorytmów, np. w języku naturalnym, w postaci schematów blokowych, listy kroków,
  • stosuje przy rozwiązywaniu problemów podstawowe algorytmy wyszukiwania i porządkowania na zbiorach różnego rodzaju elementów,
  • porównuje efektywność różnych algorytmów / rozwiązań danego problemu,
  • prezentuje przykłady powiązania informatyki z innymi dziedzinami, w sferze pojęć, obiektów oraz algorytmów.

 


Innowacja pedagogiczna

”Mój teatr – moja przygoda” elementy edukacji teatralnej. 

Wprowadzona przez nas innowacja „Mój teatr- moja przygoda” jest propozycją poszerzenia wiedzy o teatrze. Jest oparta na obowiązującym programie „Razem w szkole. Program edukacji wczesnoszkolnej. Klasy 1–3” autorstwa  Jolanty Brzózki, Katarzyny Harmak, Kamili Izbińskiej, Anny Jasiocha, Wiesława Went.

Pomysł wprowadzenia innowacji zrodził się w wyniku refleksji nad edukacją teatralną dzieci i młodzieży. Nietrudno zauważyć, że nasi uczniowie większą część czasu spędzają przed ekranem komputera lub telewizora, a  teatrzyk szkolny uczniów klas młodszych może stanowić nieocenione uzupełnienie treści programowych i rozwijać ich zainteresowania. Zabawa w teatr sprzyja poszerzaniu i utrwalaniu wiadomości.

Dzieciom sprawia radość zabawa w teatr, bo lubią udawać kogoś innego i wymyślać ciekawe historie, więc spontanicznie angażują się w teatralne działania. Teatr jest dla dzieci pewnego rodzaju magią, która pozwala im przeżyć niezwykłe przygody.

Wprowadzenie zajęć teatralnych i ćwiczeń dramy może wydatnie wpłynąć na doskonalenie mowy dziecka, służy również kształceniu precyzji mówienia, a jednocześnie eliminuje niektóre wady wymowy. Bawiąc się w teatr można przezwyciężyć trudności w czytaniu i opowiadaniu, bo w trakcie zajęć dzieci czytają fragmenty bajek – z odpowiednią intonacją, ze zwracaniem uwagi na znaki interpunkcyjne. Tutaj uczą się płynności, tempa i wyrazistości czytania. Teatr angażuje dzieci słabo wypowiadające się na lekcji.

Teatr „ leczy” dusze dzieci, jest wspaniały na ich duże i małe smutki. W trakcie zajęć zapominają o swoich szkolnych niepowodzeniach, bo tu odgrywają powierzone role, a ich gra jest akceptowana przez koleżanki i kolegów. Dobrze odegrana rola daje możliwość podwyższenia swojej pozycji w grupie.

Zajęcia teatralne są również terapią dla dzieci nadpobudliwych w sferze emocjonalnej. Takie dzieci w trakcie zajęć mają możliwość pozbywania się negatywnych emocji ( gniew, złość, agresja, płacz, kłótliwość, skarżenie), a przyswajanie prawidłowych zachowań poprzez stwarzanie określonych sytuacji i bodźców uspakajających wzmożoną nadpobudliwość.

Teatr rozwija dzieci intelektualnie, wzbogaca ich świat nowymi treściami, poszerza słownictwo, rozwija logiczne myślenie, kształci pamięć oraz uwagę. Temu służą odpowiednie zabawy w kręgu, ćwiczenia na koncentrację uwagi oraz refleksję i kojarzenie. Oprócz zabaw można stosować gry dydaktyczne aktywizujące dzieci. Eliminuje też nieśmiałość i lęk, tu nie ma oceniania ani krytykowania. Uczestnictwo w zespole i współodpowiedzialność za rezultat przedstawienia angażuje wszystkich uczestników. Tu tworzy się wspaniała integracja grupowa i dobre komunikowanie się uczestników.

Bawiąc się w teatr i występując przed publicznością dzieci czują się szczęśliwe, bo słyszą oklaski, pochwały i aplauz.

Cele główne edukacji teatralnej:

  •   Umożliwienie częstego kontaktu ze sztuką teatralną, przygotowanie do odbioru dzieła literackiego, plastycznego i muzycznego.
  •   Rozwijanie indywidualnych zdolności, zainteresowań oraz aktywności twórczej.
  •   Zintegrowanie zespołu, stworzenie atmosfery akceptacji i zaufania, rozwijanie umiejętności pracy w zespole i odpowiedzialności.
  •   Pobudzanie do działań artystycznych, dostarczanie przeżyć emocjonalnych i estetycznych, umożliwienie prezentacji własnych dokonań, przygotowanie do udziału w konkursach recytatorskich i wystąpieniach i teatralnych.